• Amies

Stipje

‘Ben jij zomaar een stipje?’

Helder blauw hangt het daar in de lucht. Ik loop er omheen. Boven, onder, van opzij, het lijkt van alle kanten op een stipje. Ik druk mijn vinger er zachtjes tegenaan. Het voelt als een stipje. Ik luister van héél dichtbij. Niks. Dan tuit ik mijn lippen en zuig het naar binnen. Ik proef en spuug. Geen smaak.

‘Volgens mij dien jij nergens voor,’ zeg ik.

Langzaam verbleekt het stipje en wordt steeds kleiner, tot het verdwenen is. Wat achterblijft is een klein zwart gaatje. Even voel ik mij alleen maar dan zie ik verderop iets dat lijkt op een groen spikkeltje. Ik loop er heen.

‘Ben jij zomaar een spikkeltje?’

Recente blogposts

Alles weergeven

Net even anders

‘Hé, wij zijn hetzelfde, wat grappig.’ ‘Nou, nee hoor. Kijk zie je dit tentakeltje? Dat is net even anders.’ Trots zwiept hij het op en neer. ‘Hé, jullie zijn hetzelfde, wat leuk.’ ‘Nee, wij zijn niet

Zoet slapen

Ik wandel het tuinpad op en zie naast de tegels een rijtje kruisjes staan, gemaakt van takjes en een touwtje. Eén, twee, drie, …, twaalf kruisjes. Elk bij een bergje aarde. Twaalf? Ik blijf verwonderd

Diep in de nacht

Een grote plons water daalde over de zwerm vuurvliegjes neer en met een sissend geluid doofden zij uit. Kleine rookpluimpjes lieten zij achter, terwijl ze als helikoptertjes uit de lucht stortten. Nu